Groszek ptysiowy z ciasta zaparzanego

Dziś po raz pierwszy zrobiłam prawdziwy groszek ptysiowy. Długo zwlekałam, bo „ciasto zaparzane” tak mnie odstraszało, że nie miałam nawet ochoty wczytywać się w przepis. Zaparzane? To musi być trudne, pewnie trzeba uważać, żeby się za bardzo nie zaparzyło i takie tam. Ale dzieciom, mnie również, chciało się jakiegoś fajnego dodatku do zupy. No i stało się. I wiecie co? Ciasto zaparzane nie jest takie trudne, jakby mogła wskazywać nazwa!

Przejrzałam kilka przepisów na groszek ptysiowy, szukając jakiegoś prostego i okazało się, że nie ma trudnych. Wybrałam ten z książki Kuchnia Polska dlatego, że był to przepis na groszek ptysiowy „na raz”, czyli w sam raz na moją wersję testową. Mój groszek ptysiowy z ciasta zaparzanego miał być wersją testową, ale gdy tylko spróbowałam pierwszego ptysia, pożałowałam, że nie odważyłam się upiec od razu większej ilości.

W internecie znalazłam przepis z ucieraniem mikserem, aby groszek dobrze wyrósł. Ja swój ucierałam i wyrósł jak należy, a po przegryzieniu widać było strukturę ptysiowego ciasta. Gdybym robiła groszek ptysiowy z większej ilości ciasta, z pewnością posłużyłabym się mikserem, ale do wykonania wersji testowej ograniczyłam się do ucierania łyżką.