Azjatyckie makarony różnią się nie tylko grubością, lecz także składem, sprężystością i sposobem przygotowania. Wybór właściwego rodzaju decyduje o tym, czy makaron dobrze wchłonie sos, zachowa strukturę w zupie albo nie sklei się podczas smażenia w woku.
Najprościej podzielić je na makarony pszenne, ryżowe i szklane. Do każdej grupy należą odmiany stworzone z myślą o innych daniach, dlatego nie zawsze warto zastępować je produktem, który akurat masz w szafce.
Makarony ryżowe mają łagodny smak, który dobrze przejmuje aromat sosu, bulionu i przypraw. Najczęściej produkuje się je z mąki ryżowej i wody. Mogą być cienkie jak nitki, płaskie jak wstążki albo szerokie jak pappardelle.
Jeśli robisz pad thai, wybierz makaron średniej szerokości przeznaczony do tego dania. Zbyt cienki łatwo nasiąka sosem i mięknie, natomiast bardzo szeroki lepiej zostaw do potraw smażonych na mocnym ogniu.
Makarony szklane po ugotowaniu stają się półprzezroczyste. Najczęściej produkuje się je ze skrobi fasoli mung, ale występują też warianty ze skrobi ziemniaczanej, batatowej lub z tapioki. Są delikatne, sprężyste i łatwo chłoną smak przypraw.
Wbrew popularnej opinii makaron szklany wymaga klasycznego gotowania, wyjątkiem jest makaron z fasoli mung. Zawsze kieruj się wskazówkami umieszczonymi na opakowaniu makaronu, który masz zamiar przygotować.
Sprawdź instrukcję producenta, ponieważ czas przygotowania zależy od grubości oraz tego, czy makaron jest świeży, suszony czy wstępnie ugotowany. To szczególnie ważne w przypadku makaronów ryżowych: część wymaga tylko namoczenia, inne trzeba krótko gotować lub podgrzać bezpośrednio w sosie.
Do stir-fry nie gotuj makaronu do pełnej miękkości. Odcedź go, gdy jest prawie gotowy i przełóż od razu do woka. Dogotuje się w sosie, zachowując lepszą strukturę. Szerokie makarony ryżowe smaż krótko i ostrożnie, aby ich nie porwać.
Świeży makaron wykorzystaj zgodnie z datą na opakowaniu i przechowuj w lodówce. Produkty suszone trzymaj w szczelnie zamkniętym opakowaniu, w suchym oraz zacienionym miejscu. Ugotowany makaron schowaj do lodówki w pojemniku z pokrywką; przed podaniem możesz odświeżyć go na patelni z odrobiną wody, bulionu lub sosu.
Makaronowa ściągawka:
Pad thai to tajskie danie przygotowywane zazwyczaj z płaskiego makaronu ryżowego średniej szerokości, natomiast udon jest grubym japońskim makaronem pszennym. Różnią się składem, strukturą i zastosowaniem: pad thai jest bardziej delikatny, a udon miękki, sprężysty i wyraźnie grubszy.
Jednym z najgrubszych makaronów azjatyckich jest japoński udon. Szerokie, płaskie makarony ryżowe to natomiast chiński ho fan i tajski sen yai. Wybór zależy od tego, czy szukasz wersji pszennej, czy ryżowej.
Do popularnych chińskich makaronów należą pszenne lo mein i chow mein, jajeczne makarony do stir-fry, szeroki ryżowy ho fan oraz cienkie makarony ryżowe i szklane. W kuchni chińskiej spotkasz również makaron do zup wonton, ręcznie ciągnięty lamian oraz wiele regionalnych odmian.
Gotuj go zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Odcedź, krótko przepłucz, jeśli producent to zaleca i dodaj do zupy, sałatki albo woka.
Nie zawsze. Tradycyjna soba bywa produkowana z gryki i pszenicy, dlatego może zawierać gluten. Jeśli unikasz glutenu, wybierz produkt oznaczony jako bezglutenowy i sprawdź skład - sama nazwa „soba” nie jest wystarczającą gwarancją.
Do zup wybierz ramen, udon, sobę, bánh phở albo cienkie bún. Do stir-fry użyj lo mein, ho fan, sen lek, sen yai lub makaronu szklanego. Szerokie makarony ryżowe szczególnie dobrze sprawdzają się w woku, ponieważ łatwo pokrywają się sosem.
Makaron ryżowy jest zwykle delikatniejszy, ma neutralny smak i często nie zawiera glutenu, ale zawsze warto sprawdzić etykietę. Makaron pszenny jest bardziej sprężysty, sycący i lepiej znosi długie gotowanie w bulionie oraz gęste sosy.
Suszone przechowuj szczelnie zamknięte w suchej szafce, z dala od światła i wilgoci. Świeże trzymaj w lodówce według terminu wskazanego przez producenta. Ugotowany makaron przełóż do szczelnego pojemnika i zużyj możliwie szybko.
Możesz, zwłaszcza w zupie, ale danie będzie miało inną strukturę. Udon jest grubszy, miększy i bardziej sycący, a ramen cieńszy oraz bardziej sprężysty. W stir-fry taka zamiana jest możliwa, pod warunkiem, że dodasz makaron pod koniec i będziesz smażyć krótko.