Włoska kuchnia słynie nie tylko z wybornych lodów, deserów i makaronów, ale także z dobrej jakości produktów mięsnych. Wiele osób próbowało szynki parmeńskiej, prosciutto cotto czy mortadeli. To częsty dodatek do pizzy lub pasty. Jeśli cenisz tego typu smaki, z pewnością zainteresuje Cię również guanciale. Czym jest i jak powstaje? Wyjaśniamy ten sekret i zachęcamy do degustacji!
Podobnie jak wymieniona wcześniej szynka parmeńska czy prosciutto, guanciale należy do rodzajów dojrzewającej wędliny. Wywodzi się z rejonu Lacjum, jednak obecnie obecnie przysmak jest produkowany i konsumowany na terenie całych Włoch, a także eksportowane do innych krajów. Zwłaszcza tam, gdzie mieszkają prawdziwi koneserzy włoskiej kuchni.
Do jego przygotowania potrzebny jest policzek lub podgardle wieprzowe. Mięso pekluje się z solą i cukrem a następnie naciera dużą ilością pieprzu. Kolejnym etapem jest wędzenie, które może zająć nawet do dwóch miesięcy. Swoją nazwę zawdzięcza pochodzeniu, ponieważ "guancia" to po włosku policzek. Czasem występuje także pod nazwą "guanciale al pepe" co oznacza policzek w pieprzu. W niektórych przepisach zaleca się także przemywanie włoskim winem. Sposobów na przygotowanie guanciale jest wiele, różnią się w zależności od regionu i lokalnych tradycji.
Aromatyczny boczek guanciale cechuje się znacznie większą zawartością tłuszczu niż na przykład włoska pancetta. Ma też delikatniejszą strukturę. Bardziej przypomina na przykład lardo, czyli włoską słoninę. Już na pierwszy rzut oka dostrzeżesz różnicę między tym produktem a innymi wędlinami z Italii. W przekroju przeważa biały tłuszcz z lekko zarysowanym jednym lub dwoma chudymi pasami.
Guanciale można jadać jako samodzielne danie. Pokrojone na cienkie plastry doskonale smakuje na pieczywie lub na ciepło, podawane na grzance. W tej formie może stanowić wyjątkowo pyszną przystawkę przez głównym posiłkiem. Częściej jednak używane jest jako składnik do różnych potraw. Doskonale pasuje do spaghetti carbonara, gdzie może z powodzeniem zastąpić zwykły boczek wędzony. Idealnie łączy się z sosem na bazie żółtek, śmietany i parmezanu. Kolejne popularne zastosowanie to dodanie guanciale do spaghetti amatriciana. W tej potrawie wędlina tworzy świetną kompozycję z pomidorami i sera pecorino.
Oprócz tego dobrze komponuje się także w zapiekankach i w risotto.
Jeśli opis kulinarnych właściwości guanciale zachęcić Cię do spróbowania tego włoskiego przysmaku, pozostaje tylko dowiedzieć się, skąd można wziąć tę wędlinę. Samodzielne przygotowanie w warunkach domowych jest praktycznie niemożliwe ze względu na konieczność wędzenia przez długi czas. Pozostaje zatem kupienia gotowego produktu. Na szczęście w tym celu nie trzeba koniecznie jechać do Włoch. W polskich sklepach guanciale kupuje się tak samo jak inne specjały sprowadzane ze słonecznej Italii.
Gdy już trafi w Twoje ręce, koniecznie sprawdź jak smakuje i na surowo i po podgrzaniu. Nadaje się na kanapki, jako część talerza dojrzewających wędlin, ale przede wszystkim będzie idealnym składnikiem do włoskich dań przygotowywanych zgodnie z pierwotną recepturą.