Dawno, dawno temu...
… mniej więcej w I w. p.n.e., starożytny rabin Hillel Starszy włożył między dwa kawałki macy mieszankę orzechów, jabłek, wina oraz gorzkich ziół. Ta pierwsza kanapka miała wymiar kulinarny oraz... wychowawczy. Jej zadaniem było przypominanie ludowi Izraela o cierpieniach, jakich zaznał pod panowaniem faraona. Lud Izraela rozpoczął eksperymenty ze składnikami i koncepcja się przyjęła.

Przełom w kanapkowej historii przyniósł wiek XVIII oraz John Montague – Czwarty Earl Sandwich. Lord, niepoprawny hazardzista, zasiedział się w kasynie, a gdy poczuł głód, rozkazał swemu służącemu, by przyniósł mu szybko jakąś przekąskę. Zmyślny ów człowiek włożył plaster zimnego, pieczonego mięsa między dwie kromki chleba i zaserwował swemu panu. W ten sposób lord Sandwich oraz jego kanapka przeszli do historii.

Ok. 1900 roku pojawił się chleb krojony - od tego czasu kanapki zaczęły stawać się daniem powszechnym, które szybko podbiło kuchnie wszystkich kontynentów. Zaczęto przyrządzać je w dwóch postaciach: złożonych na pół sandwiczów (tradycyjnie trójkątnych) oraz tartinek – ozdobnych kanapek na jednym kawałku pieczywa, podawanych w charakterze przystawek.